Dla zwierząt wzrok, to obok węchu i smaku, jeden z trzech najważniejszych zmysłów. Narząd wzroku zwierząt różni się nieco od budowy oka ludzkiego – natura przystosowała organizmy zwierząt do znacznie lepszego widzenia w ciemności. Jednak podstawowa budowa oka zarówno u ludzi i zwierząt jest podobna. Gałka oczna składa się z trzech błon: wewnętrznej siatkówki, środkowej błony naczyniowej oraz zewnętrznej – nieprzezroczystej twardówki i przezroczystej rogówki. Rogówka jest przejrzystą blaszką, która tworzy przednią ścianę gałki ocznej. Składa się ona z 6 warstw: nabłonka przedniego, blaszki granicznej przedniej, istoty właściwej, warstwy Duy, blaszki granicznej tylnej i śródbłonka.

Jednym z częstszych problemów okulistycznych u zwierząt jest występowanie wrzodów rogówki. Owrzodzenia rogówki to uszkodzenia jej powierzchni, przebiegające z zapaleniem. Wśród przyczyn powstawania wrzodów rogówki wymienić można urazy, ciała obce, suche zapalenie rogówki i worka spojówkowego, nieprawidłowości we wzroście rzęs, zakażenia wirusowe i bakteryjne oraz wady dziedziczne. W zależności od tego, jak głęboko sięga wrzód rogówki możemy wyróżnić: erozje, wrzody powierzchowne, wrzody głębokie oraz przepuklinę rogówki. Innym, bardzo specyficznym rodzajem problemu są samoistne przewlekłe uszkodzenia nabłonka rogówki, określane też jako „wrzody boksera”.

  • erozja rogówki to najbardziej powierzchowny problem, który dotyczy tylko nabłonka przedniego rogówki,
  • wrzody powierzchowne to uszkodzenie rogówki, które dotyka nabłonek przedni rogówki i blaszkę graniczną przednią,
  • wrzody głębokie to wszystkie ubytki, które dotykają zarówno nabłonka przedniego, blaszki granicznej przedniej i sięgają głębiej – do istoty właściwej,
  • przepuklina rogówki występuje, gdy problem sięga aż do blaszki granicznej tylnej, co oznacza, że większość rogówki jest uszkodzona. Jest to stan zagrażający wypłynięciem oka,
  • samoistne przewlekłe uszkodzenia nabłonka rogówki to wolno gojące się, powierzchowne ubytki rogówki. Problemy pojawiają się w wyniku zaburzeń w przyleganiu nabłonka rogówki do jej zrębu. Problem ten ma tendencję do nawracania. Nieprawidłowości mogą występować nie tylko u bokserów, ale też u psów rasy corgi, pudli, west highland white terierów czy boston terierów.

W przebiegu owrzodzeń rogówki zwierzęta wykazują większe zainteresowanie chorym okiem – mogą pocierać oczy łapami lub ocierać pyskiem o różne przedmioty. Może pojawić się też nadmierne łzawienie, mrużenie oczu, zaczerwienienie gałki ocznej, a czasem nawet obecność wypływów. Owrzodzenia rogówki to często problem zwierząt ras brachycefalicznych: buldożków francuskich, mopsów, shih-tzu czy kotów perskich.

W przypadku zaobserwowania u swojego pupila jakichkolwiek niepokojących objawów dotyczących narządu wzroku konieczna jest wizyta w gabinecie weterynaryjnym. Lekarz weterynarii po przeprowadzeniu badań oceni stan gałki ocznej i dobierze odpowiednie do konkretnego przypadku leczenie. W zależności od głębokości wrzodu oraz stopnia zaawansowania choroby lekarz zdecydować może o leczeniu farmakologicznym lub nawet chirurgicznym. Proces gojenia wrzodów u zwierząt przebiega różnie – u niektórych owrzodzenie ulega wyleczeniu szybko, czasem rogówka goi się długo, a proces leczenia wymaga naszego pełnego zaangażowania.

W ostatnim czasie na rynku pojawił się preparat VET PROTECTOR OCZY – LIGO, który jest opatrunkiem w formie kropli do stosowania u zwierząt. Preparat zawiera jeden składnik, który posiada niskie napięcie powierzchniowe, co sprawia, że natychmiast po aplikacji krople rozpływają się po powierzchni oka przejmując funkcję warstwy lipidowej filmu łzowego. Tworząc barierę ochronną, preparat zapewnia długotrwałą ochronę powierzchni oka.

Należy pamiętać, że wrzody rogówki u zwierząt to bardzo bolesna i uciążliwa dolegliwość, która prowadzić może do utraty wzroku lub nawet gałki ocznej, dlatego tak ważne jest, by jak najszybciej zwalczyć problem.